Monday, 5 June 2017

ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಮ್


ಅಧ್ಯಾಯ-೩: ಸಕಲಾವತಾರಗಳಿಗೆ ಆದಿಮೂಲನಾದ ಕೃಷ್ಣ…


ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಮ್ ೧.೩.೩೫: ವೇದಗಳಿಗೂ ಅತೀತನಾದಂಥ, ಅಭವನ  ಮತ್ತು ಅಕರ್ತನ ಜನನ ಹಾಗೂ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ವಿದ್ವಾಂಸರು ಹೀಗೆ ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ : ಅವನೇ ಹೃದಯದ ಒಡೆಯ.

ಭಾವಾರ್ಥ: ಭಗವಂತ ಮತ್ತು ಜೀವಿಗಳು ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ದೈವಿಕವೇ. ಆದುದರಿಂದ ಇಬ್ಬರೂ ಅಮರರೇ. ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಹುಟ್ಟಾಗಲೀ ಸಾವಾಗಲೀ ಇಲ್ಲ. ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಷ್ಟೇ. ಭಗವಂತನಿಗೆ ಹೇಳಲಾಗುವ ಹುಟ್ಟು ಮತ್ತು ಕಣ್ಮರೆಗಳು ಜೀವಿಗಳ ಜನನ ಮರಣಗಳಿಂತ ಭಿನ್ನವಾದವು. ಹುಟ್ಟುವ, ಮತ್ತೆ ಸಾಯುವ ಜೀವಿಗಳು ಭೌತಿಕ ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ಬದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಹೇಳಲಾಗುವ ಹುಟ್ಟು ಮತ್ತು ಕಣ್ಮರೆಗಳು ಭೌತಿಕವಾದ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಬದ್ಧವಲ್ಲ. ಭಗವಂತನ ಅಂತರಂಗ ಶಕ್ತಿಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳೆಂದು ಮಾತ್ರ ಅವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು. ಆತ್ಮ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮಹಾ ಋಷಿಗಳು ಅವುಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುವು, ಐಹಿಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತನಗೆ ಹೇಳಲಾಗುವ ಹುಟ್ಟು ಮತ್ತು ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಅಭೌತಿಕವಾದವು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ. ಭಗವಂತನ ಅಂತಹ ಲೀಲೆಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಮೂಲಕ ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ಬ್ರಹ್ಮ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು ಮತ್ತು ಐಹಿಕ ಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಪಡೆಯಬಹುದು. ಅಜಾತನು ಜಾತನಾದಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ ಅಷ್ಟೇ ಎಂಬುದಾಗಿ ಶೃತಿಗಳಲ್ಲೇ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ದೇವೋತ್ತಮ ಪರಮ ಪುರುಷನಿಗೆ ಆಗಬೇಕಾದದ್ದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವನು ಸರ್ವ ಶಕ್ತನಾದುದರಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಿಂದ ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವೋ ಎಂಬಂತೆ ಸ್ವಾಭವಿಕವಾಗಿಯೇ ನಿರ್ವಹಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಭಗವಂತನ ಅವತಾರಗಳಾಗಲೀ ಲೀಲೆಗಳಾಗಲೀ ನಿಗೂಢವಾದಂಥವು. ವೇದಗಳಿಗೂ ಕೂಡ ಅವು ಅಭೇದ್ಯ. ಬದ್ಧಾತ್ಮಗಳ ಮೇಲಿನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಭಗವಂತನು ಅವುಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಭಗವಂತನ ಲೀಲಾನಿರೂಪಣೆಗಳು ಪರಬ್ರಹ್ಮದ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಅನುಕೂಲಕರವೂ ಮತ್ತು ಹಿತಕರವಾದ ಸಾಧನವೂ ಆಗಿದೆ. ಅವುಗಳ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. 

No comments:

Post a Comment