Monday, 13 March 2017

ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಮ್


ಶ್ಲೋಕ- 19
ಅನುವಾದ
ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅಚಂಚಲವಾದ ಪ್ರೇಮಮಯ ಸೇವೆ ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ರಾಜಸ ಮತ್ತು ತಾಮಸ ಗುಣಗಳ ಸಹಜ ಪಾರಿಣಾಮಗಳಾದ ಕಾಮ, ಲಾಲಸೆ, ಅತ್ಯಾಸೆ ಮುಂತಾದವು ಹೃದಯದಿಂದ ಮಾಯವಾಗುತದೆ. ಆಗ ಭಕ್ತನು ಸತ್ವಗುಣದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ. ಸಂಪೂಣ೯ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗುತ್ತಾನೆ

ಭಾವಾಥ೯
ಜೀವಿಯು ತನ್ನ ಸಹದವಾದ ಮೂಲ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅತ್ಯಾನಂದದಿಂದ ಪೂಣ೯ತೃಪ್ತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಭೂತ, ಆತ್ಮಾನಂದೀ ಅಥವಾ ಸ್ವಯಂ-ಸಂತೃಪ್ತ ಸ್ಥಿತಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ.ಈ ಸ್ವಯಂ-ಸಂತೃಪ್ತಿಯು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಮೂಖ೯ನ ತೃಪ್ತಿಯಂತಿರುವುದಲ್ಲ. ಈ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಮೂಖ೯ ಮೌಢ್ಯದ ಅಜ್ಞಾನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಸ್ವಯಂ-ಸಂತೃಪ್ತನಾದ ಆತ್ಮಾನಂದಿಯು ಐಹಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮೀರಿದ ಅಲೌಕಿಕನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಅಚಂಚಲ ಭಕ್ತಿಯುತ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ ಪರಿಪೂಣ೯ತೆಯ ಈ ಸ್ಥಿತಿ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಭಕ್ತಿಸೇವೆ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯತೆಯಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಆತ್ಮದ ನಿಮ೯ಲ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ.

ಐಹಿಕ ವಸ್ತುಗಳ ಸಂಗದಿಂದ ಆತ್ಮದ ಕ್ರಿಯೆ ದೂಷಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ರೋಗಗ್ರಸ್ತ ಕ್ರಿಯೆ ಕಾಮ, ಲಾಲಸೆ, ಅತ್ಯಾಸೆ, ನಿಷ್ಕ್ರಿಯತೆ. ಮೌಢ್ಯ ಮತ್ತು ನಿದ್ರೆಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.ರಾಜಸ- ತಾಮಸ ಗುಣಗಳ ಈ ಎಲ್ಲ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಪೂಣ೯ವಾಗಿ ತೊಡೆದು ಹಾಕುವುದರ ಮೂಲಕವೇ ಭಕ್ತಿಸೇವೆಯ ಫಲ ಸುವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಭಕ್ತನು ಒಮ್ಮೆ ಸತ್ವಸ್ಥಿತಿಗೆ ಒಳಗಾದ ಮೇಲೆ ವಾಸುದೇವನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಏರಲು ಮತ್ತಷ್ಟು ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದೇ ಅಮಿಶ್ರ ಸತ್ವಸ್ಥಿತಿ ಅಥವಾ ಶುದ್ಧಸತ್ತ್ವಸ್ಥಿತಿ. ಈ ಶುದ್ಧ ಸತ್ವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ, ಭಗವಂತನ ಮೇಲಿನ ಶುದ್ಧ ಪ್ರೇಮದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಸದಾ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ತಾಗಿ ನೋಡಬಹುದು.
ಭಕ್ತನು ಸದಾ ಶುದ್ದಸತ್ವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಯಾರಿಗೂ ಅಹಿತವನ್ನೆಸಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಭಕ್ತನಲ್ಲದವನು ವಿದ್ಯಾವಂತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಸದಾ ಅಹಿತವನ್ನೆಸಗುವನು. ಭಕ್ತನು ಮೂಖ೯ನೂ ವಿಲಾಸಿಯೂ ಆಗಿರಲಾರ. ಹಾನಿಕಾರಕನೂ, ಮೂಖ೯ನೂ, ವಿಲಾಸಿಯೂ ಆದವನು ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತನಾಗಲಾರ. ಬಾಹ್ಯ ವೇಷದಿಂದ ಅವರು ತಮ್ಮನ್ನು ಭಕ್ತರೆ೦ದು ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಅಷ್ಟೇ ಭಕ್ತನು ಸದಾ ಭಗವಂತನ ಎಲ್ಲ ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳಿಂದ ಭೂಷಿತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಅಂತಹ ಗುಣಾಹ೯ತೆ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನವಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಗುಣಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಭಗವಂತನ ಮತ್ತು ಅವನ ಭಕ್ತರು ಒಂದೇ ಆಗಿರುವರು.

No comments:

Post a Comment