Friday, 30 December 2016

ಶ್ರೀಲ ಪ್ರಭುಪಾದರ ವಾಣಿ

ದೇವರ್ಷಿ ನಾರದರು ತ್ರಿಲೋಕ ಸಂಚಾರಿಗಳು, ಒಮ್ಮೆ ಅವರು ಗಂಗಾ-ಯಮುನಾ-ಸರಸ್ವತಿ ನದಿಗಳ ತ್ರಿವೇಣಿ ಸಂಗಮವಾದ ಪ್ರಯಾಗಕ್ಕೆ ಹೊರಟಿದ್ದರು. ಪರಿಶುದ್ದ ಭಕ್ತರಾದ ನಾರದರು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ ಬಾಣದಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು ನರಳುತ್ತಾ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಜಿಂಕೆಯೊಂದನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಮುಂದೆ ಹೋದಂತೆ ಹಲವಾರು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಬಾಣಗಳ ಏಟಿನಿಂದ ಅರೆ ಜೀವವಾಗಿ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ಕಂಡು ಮರುಗಿದರು. ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ನೋವನ್ನು ತನ್ನ ನೋವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದ ನಾರದ ಮುನಿಗಳು ಬಾಣದಿಂದ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಘಾಸಿಗೊಳಿಸಿದವರು ಯಾರು ಎಂದು ಹುಡುಕತೊಡಗಿದರು. ಆಗ ನಾರದರಿಗೆ ಮರವೊಂದರ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಬೇಟೆಗಾರ ಕಾಣಿಸಿದನು. ಬಿಲ್ಲು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಆತ ಮೃತ್ಯು ದೇವತೆ ಯಮರಾಜನಂತೆ ತೋರುತ್ತಿದ್ದನು. ನಾರದ ಮುನಿಗಳ ಆಗಮನದಿಂದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅತ್ತಿತ್ತ ಚದುರಿದ್ದರಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡ ಬೇಟೆಗಾರನು, ಮರದ ಮರೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ನಾರದರನ್ನು ನಿಂದಿಸಲು ಉದ್ಯುಕ್ತನಾದನು. ಆದರೆ ನಾರದರ ತಪಃ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಆತನ ಬಾಯಿಂದ ಕಟು ಶಬ್ದಗಳು ಹೊರಬರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿರುವುದು ನೀನೇ ಏನು? ಎಂದು ನಾರದರು ಕೇಳಿದಾಗ, ಬೇಟೆಗಾರನು ಹೌದೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ನನ್ನ ಹೆಸರು ಮೃಗಾರಿ, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅರೆ ಜೀವದಿಂದ ಒದ್ದಾಡುವುದನ್ನು ನೋಡಲು ನನಗೆ ಸಂತಸವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದನು. ಆಗ ನಾರದ ಮುನಿಗಳು ನೀನು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದಾದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಬೇಟೆಗಾರ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಧ ಕೊಲ್ಲುವುದಕ್ಕೂ, ಪೂರ್ಣ ಕೊಲ್ಲುವುದಕ್ಕೂ ಏನು ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಎಂದು ಕೇಳಿದನು? ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದೇ ಪಾಪ, ಅದರಲ್ಲೂ ಅವುಗಳನ್ನು ಅರೆ ಜೀವವನ್ನಾಗಿಸುವುದಂತೂ ಮಹಾಪಾಪ ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಅರ್ಧ ಕೊಂದರೆ ಅದು ತುಂಬಾ ನರಳುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಕೃತ್ಯ ಎಸಗಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತಕ್ಕ ಶಿಕ್ಷೆ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾರದ ಮುನಿಗಳು ಎಚ್ಚರಿಸಿದರು. ನಾರದ ಮುನಿಗಳ ಮಾತಿನಿಂದ ಹೆದರಿದ ಬೇಟೆಗಾರ ನಾರದರ ಪಾದ ಕಮಲಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸಿದನಲ್ಲದೇ, ಮಾಡಿರುವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಪಾರಾಗುವ ದಾರಿ ತೋರಿಸಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
ಮುಂದಿನ ಭಾಗ ನಾಳೆ
ಹರೇಕೃಷ್ಣ🙏

No comments:

Post a Comment