Monday, 13 March 2017

ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಮ್


ಅಧ್ಯಾಯ-೧: ಋಷಿಗಳ ಪ್ರಶ್ನೆ …
ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಮ್ ೧.೧.೧೩: ಎಲೈ ಸೂತಮುನಿಗಳೇ, ದೇವೋತ್ತಮ ಪುರುಷನನ್ನೂ ಹಾಗೂ ಅವನ ಅವತಾರಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿಯಲು ನಾವು ಕಾತರರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರ ಆ ಉಪದೇಶಗಳನ್ನು ನಮಗೆ ವಿವರಿಸಿ. ಆ ಉಪದೇಶಗಳ ವಾಚನದಿಂದ ಹಾಗೂ ಶ್ರವಣದಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಉದ್ಧಾರವಾಗುವರು.
ಭಾವಾರ್ಥ: ಪರಮಸತ್ಯದ ಪಾರಮಾರ್ಥಿಕ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಶ್ರವಣ ಮಾಡಲು ಇಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಂದು ನಿಬಂಧನೆಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮೊದಲ ನಿಬಂಧನೆಯೆಂದರೆ, ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ಶ್ರವಣ ಮಾಡಲು ಕಾತರರಾಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಅಂತಹ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು. ಅಲ್ಲದೆ, ಪ್ರವಚನಕಾರರು ಅಂಗೀಕೃತ ಆಚಾರ್ಯ ಶ್ರೇಣಿಯ ಗುರುಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಬಂದವರಾಗಿರಬೇಕು. ಲೌಕಿಕದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾದವರಿಗೆ ಪರಮ ಸತ್ಯದ ಸಂದೇಶ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾರೇ ಆಗಲಿ, ಸದ್ಗುರುವಿನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಿಂದ ಕ್ರಮೇಣ ಪರಿಶುದ್ಧರಾಗುವರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾರೇ ಆಗಲಿ, ಗುರುಪರಂಪರೆಯ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಬೇಕು. ಶರಣಾಗತ ಶ್ರವಣದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕಲೆಯನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಶ್ರೀಲ ಸೂತಮುನಿಗಳು ಶ್ರೀ ವ್ಯಾಸದೇವರ ಪರಂಪರೆಗೆ ಸೇರಿದವರು. ಇನ್ನು, ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯದ ಋಷಿಗಳಾದರೋ ಸತ್ಯಾಕಾಂಕ್ಷಿಗಳೂ ಆದ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರು. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಶ್ರೀಲ ಸೂತಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯದ ಋಷಿಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಈ ಎಲ್ಲ ನಿಯಮಗಳೂ ಈಡೇರುತ್ತವೆ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಅತಿಮಾನುಷ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಅವನ ಅವತಾರ, ಅವನ ಜನನ, ಅವನ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ, ಅಂತರ್ಧಾನಗಳು, ಅವನ ರೂಪಗಳು, ಹೆಸರುಗಳ ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪಾರಮಾರ್ಥಿಕ ಪ್ರಕರಣಗಳು ಸುಲಭ ಗ್ರಾಹ್ಯವಾಗಿವೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಎಲ್ಲ ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿವೆ. ಇಂತಹಾ ಪ್ರವಚನಗಳು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದ ಪಥದಲ್ಲಿರುವ ಸಕಲ ಮಾನವರಿಗೂ ಸಹಾಯಕವಾಗುತ್ತವೆ.

ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಮ್ ೧.೧.೧೪: ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಭಯಮೂರ್ತಿಯೇ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಅಂಜುತ್ತದೆ. ಜನನ ಮರಣದ ಜಟಿಲ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಬಿದ್ದ ಜೀವಿಗಳು ಅಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿಯಾದರೂ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ನಾಮವನ್ನು ಸಂಕೀರ್ತನೆ ಮಾಡಿದರೆ ಕೂಡಲೇ ಮುಕ್ತಿಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.
ಭಾವಾರ್ಥ: ವಾಸುದೇವ ಅಥವಾ ದೇವೋತ್ತಮ ಪರಮ ಪುರುಷನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಸಕಲ ಚರಾಚರಗಳ ಪರಮ ನಿಯಾಮಕನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಸರ್ವಶಕ್ತನ ರೋಷಾವೇಶಕ್ಕೆ ಹೆದರದವರು ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ರಾವಣ, ಹಿರಣ್ಯಕಷಿಪು, ಕಂಸ ಮೊದಲಾದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಅಸುರರು ದೇವೋತ್ತಮ ಪರಮ ಪುರುಷನಿಂದ ಹತರಾದರು. ಸರ್ವಶಕ್ತ ವಾಸುದೇವನು ತನ್ನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಆತ್ಮಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತುಂಬಿದ್ದಾನೆ. ಸಕಲವೂ ಅವನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು; ಸಕಲವೂ ಅವನಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ. ಭೀತಿಯ ಮೂರ್ತರೂಪವೂ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ನಾಮಕ್ಕೇ ಹೆದರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ನಾಮವು ಕೃಷ್ಣನಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಹೆಸರು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಷ್ಟೇ ಶಕ್ತಿಯುತವಾದದ್ದು. ಎರಡರಲ್ಲಿ ಯಾವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೂ ಇಲ್ಲ. ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ, ಎಂತಹ ಘೋರ ಅಪಾಯ, ಆಪತ್ಕಾಲಗಳಲ್ಲೂ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ದಿವ್ಯನಾಮವನ್ನು ಅಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿಯೋ ಅಥವಾ ಸಂದರ್ಭಿಕ ಒತ್ತಡಗಳಿಂದಾಗಿಯೋ ಉಚ್ಚರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಜನನ ಮರಣಗಳ ಜಾಲದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಪಡೆಯಬಹುದು.

Friday, 10 March 2017

ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಮ್ , ಸ್ಕಂದ ೧. ಅಧ್ಯಾಯ -೧ : ಋಷಿಗಳ ಪ್ರಶ್ನೆ , ಶ್ಲೋಕ 1, ಭಾವಾರ್ಥ

  ಮಾಯಾವಾದಿ ವಿದ್ವಾಂಸರಾದ ಕೆಲವರು ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವನ್ನು ಶ್ರೀ ವೇದವ್ಯಾಸರು ರಚಿಸಲಿಲ್ಲ, ಆಧುನಿಕ ಪರಂಪರೆಯ ವೋಪದೇವನೆಂಬವನು ರಚಿಸಿದನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹ ಅರ್ಥಹೀನ ತರ್ಕಗಳನ್ನು ಖಂಡಿಸಲೋಸ್ಕರ ಶ್ರೀ ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಪ್ರಾಚೀನ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದ ಪ್ರಸ್ತಾಪವಿರುವುದನ್ನು ಬೆರಳು ಮಾಡಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಭಾಗವತದ ಮೊದಲನೆಯ ಶ್ಲೋಕವು ಗಾಯತ್ರೀ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲೇ ಅತಿ ಪ್ರಾಚೀನ ಪುರಾಣವಾದ ಮತ್ಸ್ಯಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇದರ ಪ್ರಸ್ತಾಪವಿದೆ. ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪವಿರುವ ಗಾಯತ್ರೀಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಅನೇಕಾನೇಕ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಉಪದೇಶಗಳಿವೆಯೆಂದು ಮತ್ಸ್ಯ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ವೃತ್ರಾಸುರ ಚರಿತೆಯೂ ಇದೆ. ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ದಿನ ಈ ಮಹಾಗ್ರಂಥವನ್ನು ದಾನಕೊಟ್ಟವರು ದೇವೋತ್ತಮ ಪರಮ ಪುರುಷನಲ್ಲಿಗೆ ಮರಳಿ, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪರಮಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಗಳಿಸುವರು. ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದ ಬಗ್ಗೆ ಉಳಿದ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲೂ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ್ದು ಹದಿನೆಂಟು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡಿರುವ ಈ ಮಹಾ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಹನ್ನೆರಡು ಸ್ಕಂದಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪದ್ಮಪುರಾಣದಲ್ಲೂ ಗೌತಮ ಮತ್ತು ಅಂಬರೀಷರ ನಡುವಣ ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲೂ ಭಾಗವತದ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ. ಲೌಕಿಕ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವುದಾದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವನ್ನು ತಪ್ಪದೇ ಸತತವಾಗಿ ಪಠಿಸುವಂತೆ ಮಹಾರಾಜರಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಲಾಯಿತು. ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಭಾಗವತದ ಪಾರಮ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಸಂದೇಹವೇ ಇಲ್ಲ. ಕಳೆದ ಐದುನೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವಗೋಸ್ವಾಮಿ, ವಿಶ್ವನಾಥ ಚಕ್ರವರ್ತಿ, ವಲ್ಲಭಾಚಾರ್ಯರಂತಹ ಪ್ರಕಾಂಡ ಪಂಡಿತರು ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯರೇ ಅಲ್ಲದೆ ಮಹಾಪ್ರಭು ಚೈತನ್ಯರ ತರುವಾಯ ಅನೇಕ ಮಂದಿ ಅದ್ವಿತೀಯ ವಿಧ್ವಾಂಸರು ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಭಾಗವತದ ಗಂಭೀರ ಅಧ್ಯಾಯನದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು ಅದರ ಅಲೌಕಿಕ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಆಸ್ವಾದಿಸಲು ಈ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಓದುವುದು ಉತ್ತಮ.
       ಶ್ರೀ ವಿಶ್ವನಾಥ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಠಾಕೂರರು ಐಹಿಕ ಉನ್ಮಾದಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ಪರಿಶುದ್ಧ ಲೈಂಗಿಕ ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರ (ಆದಿರಸ) ಕುರಿತು ವಿವೇಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇಡೀ ಭೌತಿಕ ಸೃಷ್ಟಿಯು ಲೈಂಗಿಕ ಜೀವನದ ತತ್ವಾಧಾರದ ಮೇಲೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿದೆ. ಆಧುನಿಕ ನಾಗರಿಕತೆಯಲ್ಲಂತೂ ಕಾಮಜೀವನ ಎಲ್ಲಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು. ಯಾರು ಎತ್ತಕಡೆ ಮುಖಮಾಡಿದರೂ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಕಾಣುವುದು ಲೈಂಗಿಕ ಜೀವನ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಲೈಂಗಿಕ ಜೀವನ ಅವಾಸ್ತವವಲ್ಲ. ಅದರ ವಾಸ್ತವಿಕತೆಯನ್ನು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಬಹುದು. ಲೌಕಿಕದ ಲೈಂಗಿಕ ಜೀವನವು ಮೂಲ ಸತ್ಯದ ವಿಕೃತ ಛಾಯೆ. ಲೈಂಗಿಕ ಜೀವನದ ಮೂಲ ಸತ್ಯವು ಪರಮಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಪರಮ ಸತ್ಯವು ನಿರಾಕಾರವಾಗಿರಲಾರದು. ನಿರಾಕಾರವಾಗಿದ್ದೂ ಪರಿಶುದ್ಧ ಲೈಂಗಿಕ ಜೀವನ ಅಸಾಧ್ಯ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿಯೇ ನಿರಾಕಾರವಾದಿ ದಾರ್ಶನಿಕರು ಹೇಯವಾದ ಐಹಿಕ ಕಾಮಜೀವನಕ್ಕೆ ಪರೋಕ್ಷ ಪ್ರಚೋದನೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಅಂತಿಮ ಸತ್ಯವಾದ ನಿರಾಕಾರವಾದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯ ನೀಡಿರುವುದೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ಇದೆಲ್ಲದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಕಾಮದ ಯಥಾರ್ಥ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿಯದ ಮಾನವನು ಲೌಕಿಕದ ವಿಕೃತ ಕಾಮ ಜೀವನವೇ ಸರ್ವಸ್ವ ಎಂದು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ವ್ಯಾಧಿಗ್ರಸ್ಥ ಲೌಕಿಕ ಪರಿಸರದ ಲೈಂಗಿಕ ಜೀವನ ಹಾಗೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಲೈಂಗಿಕ ಜೀವನ ಇವೆರಡರಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿವೆ.
       ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವು ಕ್ರಮೇಣ ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತ ವಾಚಕನನ್ನು ಪರಮಾರ್ಥದ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸಿದ್ಧಿಯ ಶೃಂಗಕ್ಕೆ ಏರಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ವೇದಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಒತ್ತಿಹೇಳಲಾಗಿರುವ ಫಲಾಪೇಕ್ಷಿತ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು, ಊಹಾತ್ಮಕ ತತ್ವಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹಾಗೂ ಔಪಚಾರಿಕ ದೇವತಾರಾಧನೆಯಂತಹ ಮೂರು ವಿಧದ ಐಹಿಕ ಕ್ರಿಯಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ನಿಲ್ಲುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ವಾಚಕರಿಗೆ ನೀಡುತ್ತದೆ.

Wednesday, 8 March 2017

Kannada Nityam Bhagavata Sevaya: ಅಧ್ಯಾಯ-೧: ಋಷಿಗಳ ಪ್ರಶ್ನೆ …

ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಎಲ್ಲದರ ಮೂಲ ಆಕರವೂ ಪರಮ ಪರಿಪೂರ್ಣನಾದ ಪರಾತ್ಪರ ಅಥವಾ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಆಗಿದೆ ಎಂದು ಶೃತಿಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಿಂದಲೇ ಉದ್ಗಮಿಸುತ್ತವೆ. ಅವನಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲವೂ ಪಾಲಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಲ್ಲೇ ಅಂತರ್ಗತವಾಗುತ್ತವೆ. ಅದೇ ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿಯಮ. ಸ್ಮತಿ ಮಂತ್ರದಲ್ಲೂ ಇದನ್ನೇ ದೃಢಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕಲ್ಪದ ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಮೂಲ ಆಕರದಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಉಗಮಿಸುವುವೋ ಹಾಗೂ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಎಲ್ಲವೂ ಯಾವ ಭಂಡಾರದಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಗತವಾಗುವುವೋ ಅದೇ ಪರಮ ಸತ್ಯ ಅಥವಾ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಭೌತ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಗ್ರಹಮಂಡಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಂತಿಮ ಮೂಲ ಆಕರ ಸೂರ್ಯನೇ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಸೂರ್ಯನ ಮೂಲ ಹೇಳಲು ಅವರು ಅಸಮರ್ಥರು. ಇಲ್ಲಿ ಅಂತಿಮ ಮೂಲ ಆಕರವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ವೇದಸಾಹಿತ್ಯದ ಪ್ರಕಾರ, ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಹೋಲಿಸಬಹುದಾದ ಬ್ರಹ್ಮದೇವನೇ ಅಂತಿಮ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಲ್ಲ. ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಪರಮ ಪುರುಷನಿಂದ ವೇದಜ್ಞಾನದ ಬೋಧೆಯಾಯಿತೆಂದು ಈ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಮೂಲ ಜೀವಿಯಾಗಿದ್ದು ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬೇರಾವ ಜೀವಿಯೂ ಅಸ್ಥಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಬೇರೆ ಮೂಲಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಣೆ, ಸ್ಪೂರ್ತಿಗಳು ಒದಗಿಬರುವ ಸಂಭವ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ತರ್ಕ ಮಾಡಬಹುದು. ಆನುಷಂಗಿಕವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಆ ಸೃಷ್ಟಿ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯಾವಾಗುವಂತೆ ಪರಮ ಪುರುಷನೇ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿ, ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡಿದನೆಂದು ಈ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಕಲ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಹಿಂದಿರುವ ಮಹಾನ್ ಮೇಧಾ ಶಕ್ತಿಯು ಪರಾತ್ಪರನಾದ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನೇ. ಬೌತ ದ್ರವ್ಯವನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಪ್ರಕೃತಿ ಎಂಬ ಸೃಜನ ಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸುವವನು ತಾನೇ ಎಂದು ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಶ್ರೀ ವೇದವ್ಯಾಸರು, ಸೃಷ್ಟಿ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುವ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆಯೇ ವಿನಾ ಬ್ರಹ್ಮದೇವನನ್ನಲ್ಲ. ಈ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಭಿಜ್ಞ ಮತ್ತು ಸ್ವರಾಟ್ ಪದಗಳು ತುಂಬಾ ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣವಾದವು. ಈ ಎರಡು ಪದಗಳು ಪರಮ ಪುರುಷ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ಜೀವರಾಶಿಗಳಿಗಿಂತ ಹೇಗೆ ಭಿನ್ನ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಟ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಬೇರಾವ ಜೀವಿಯೂ ಅಭಿಜ್ಞನೂ ಅಲ್ಲ ಸ್ವರಾಟನೂ ಅಲ್ಲ. ಅಂದರೆ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಪೂರ್ಣ ಅಭಿಜ್ಞನಲ್ಲ; ಪೂರ್ಣ ಸ್ವತಂತ್ರನೂ ಅಲ್ಲ. ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಕೂಡಾ ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ದೇವೋತ್ತಮ ಪರಮನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಐನ್‌ಸ್ಟೀನ್ ನಂತಹಾ ಮಹಾ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಬಗೆಗೆ ಹೇಳುವುದೇನಿದೆ! ಇಂತಹಾ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಮೇಧಾಶಕ್ತಿ, ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಗಳೂ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಮನವ ನಿರ್ಮಿತವಲ್ಲ. ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದಲೇ ಇಂತಹ ಮಿದುಳಿನ ಸೃಷ್ಟಿ ಸಾಧ್ಯಾವಿಲ್ಲ ಎಂದಾಗ ಭಗವಂತನ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುವ ಮೂರ್ಖಶಿಖಾಮಣಿಗಳಾದ ನಾಸ್ತಿಕರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದೇನಿದೆ? ಭಗವಂತನೊಂದಿಗೆ ತಾವು ಐಕ್ಯ ಹೊಂದುವುದಾಗಿ ಆತ್ಮಪ್ರಶಂಸೆಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಾಯಾವಾದಿಗಳೂ ಅಭಿಜ್ಞರಲ್ಲ ಅಥವಾ ಸ್ವರಾಟರಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಮಾಯಾವಾದಿಗಳೂ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಐಕ್ಯಹೊಂದುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಜ್ಞಾನಸಂಪಾದಿಸಲು ಕಠೋರ ವೃತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಇಂತಹವರು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮಠ ಮಂದಿರಗಳ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಹಣವನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಶ್ರೀಮಂತನ ಅವಲಂಬಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ. ರಾವಣ ಅಥವಾ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನಂತಹಾ ನಾಸ್ತಿಕರೂ ದೇವಾಧಿದೇವನ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುವ ಮುನ್ನ ವ್ರತ, ತಪಸ್ಸು ಮೊದಲಾದ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಆದರೆ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನು ಕರಾಳ ಮೃತ್ಯರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದಾಗ ಅವರು ಅಸಹಾಯಕರಾದರು. ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಸಮರ್ಥರಾದರು. ದೇವರ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುವ ಆಧುನಿಕ ನಾಸ್ತಿಕರ ಹಣೆಯ ಬರಹವೂ ಇದೇ ಆಗಿದೆ. ಇತಿಹಾಸ ಪುನರಾವರ್ತನೆಗೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಆಧುನಿಕ ನಾಸ್ತಿಕರಿಗೂ ಇದೇ ಗತಿ ಒದಗುವುದು. ಮನುಷ್ಯನು ಭಗವಂತನ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಉಪೇಕ್ಷಿಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಅನನ್ನು ದಂಡಿಸಲು ಪ್ರಕೃತಿಯಿದೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿಯಮಗಳಿವೆ. ಇದು ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಯದಾಯದಾಹಿ ಧರ್ಮಸ್ಯ ಗ್ಲಾನಿಃ ಎಂಬ ಜನಪ್ರಿಯ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೃಢಪಟ್ಟಿದೆ. ‘‘ರ್ಮಗ್ಲಾನಿಯಾದಲೆಲ್ಲಾ ಹಾಗೂ ಅಧರ್ಮ ಹೆಚ್ಚಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ, ಎಲೈ ಅರ್ಜುನನೇ ನಾನು ಸ್ವತಃ ಅವತರಿಸುತ್ತೇನೆ.‘ (ಗೀತಾ ೪.೭)

Kannada Nityam Bhagavata Sevaya: ಅಧ್ಯಾಯ-೧: ಋಷಿಗಳ ಪ್ರಶ್ನೆ

ಮುಖ್ಯ ತಂತ್ರಜ್ಞನು ಜಟಿಲವಾದ ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ಕಟ್ಟಡದ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಭಾಗವಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕಟ್ಟಡ ನಿರ್ಮಾಣವು ಅವನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲೇ ನಡೆಯುವುದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಕಟ್ಟಡದ ಮೂಲೆ ಸಂದಿಗೊಂದಿಗಳೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತು. ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿಯೋ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿಯೋ ನಿರ್ಮಾಣದ ಸಕಲ ವಿಷಯಗಳೂ ಗೊತ್ತು. ಅಂತೆಯೇ ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ನಿರ್ವಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಸೃಷ್ಟಿಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸರ್ವೋಚ್ಛ ತಂತ್ರಜ್ಞ ಎನ್ನಬಹುದಾದ ದೇವಾಧಿದೇವನಿಗೆ ವಿಶ್ವದ ಪ್ರತಿ ವಿವರವೂ ಗೊತ್ತು. ಅವನು ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲೆಮೂಲೆಯನ್ನೂ ಬಲ್ಲ. ಈ ಐಹಿಕ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಹಿಡಿದು ನಿಕೃಷ್ಟಜೀವಿಯಾದ ಇರುವೆಯವರೆಗೆ ಯಾರೂ ಸ್ವತಂತ್ರರಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಭಗವಂತನ ಕೈವಾಡವನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಲೌಕಿಕವಾದ ಎಲ್ಲ ಮೂಲಧಾತುಗಳು ಹಾಗೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕಿಡಿ, ಕಿರಣಗಳು ಅವನಿಂದಲೇ ಉದ್ಭೂತವಾಗಿವೆ. ಹಾಗೂ ಈ ಐಹಿಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದದ್ದೆಲ್ಲ ಪರಮಸತ್ಯನೂ ದೇವೋತ್ತಮ ಪರಮ ಪುರುಷನೂ ಆದ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಸ್ಪುರಿಸಿದ ಐಹಿಕ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳ ನಡುವಣ ಕ್ರಿಯೆ-ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳ ಲವೇ ಆಗಿದೆ. ಒಬ್ಬ ರಸಾಯನ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನು ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದಲ್ಲಿ ಜಲಜನಕ ಮತ್ತು ಆಮ್ಲಜನಕದ ಮಿಶ್ರಣದಿಂದ ನೀರನ್ನು ತಯಾರಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅವನು ಆ ದೇವಾಧಿದೇವನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದಲೇ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಈ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಬಳಸುವ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೂ ಭಗವಂತನೇ ಒದಗಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಆ ದೇವೋತ್ತಮನಿಗೆ ಸಕಲವೂ ತಿಳಿದಿದೆ. ಎಲ್ಲ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾತಿಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಿವರಗಳೂ ಅವನ ಅವಗಾಹನೆಗೆ ಬಂದಿವೆ. ಅವನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವತಂತ್ರನು. ಅವನನ್ನು ಚಿನ್ನದ ಗಣಿಗೆ ಹೋಲಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವನು ಚಿನ್ನದ ಗಣಿಯಾದರೆ ವಿವಿಧ ರೂಪ, ಆಕಾರಗಳಲ್ಲಿರುವ ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿಗಳೆಲ್ಲ ಚಿನ್ನದಿಂದ ತಯಾರಿಸಲಾದ ಚಿನ್ನದ ಉಂಗುರ, ಚಿನ್ನದ ಕಂಠೀಹಾರ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿದ್ದಂತೆ. ಚಿನ್ನದ ಉಂಗುರ, ಚಿನ್ನದ ಕಂಠೀಹಾರಗಳು, ಗುಣಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಗಣಿಯಲ್ಲಿರುವ ಚಿನ್ನವೇ. ಆದರೆ ಗಾತ್ರ, ವಿಸ್ತಾರಗಳ ಮೊತ್ತದಲ್ಲಿ ಗಣಿಯ ಚಿನ್ನವು ಭಿನ್ನವಾದದ್ದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಪರಮ ಸತ್ಯವು ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಆಗಿದ್ದೂ ಭಿನ್ನವೂ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೊಂದೂ ಪರಮಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸರಿಸಮವಾಗಲಾರದು. ಅಂತೆಯೇ ಪರಮಸತ್ಯದಿಂದ ಯಾವುದೂ ಸ್ವತಂತ್ರವಲ್ಲ.
        ವಿಶ್ವದ ಸಾಧನಶಿಲ್ಪಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಹಿಡಿದು ನಿಕೃಷ್ಟ  ಜೀವಿ ಇರುವೆಯವರೆಗೆ ಎಲ್ಲ ಬದ್ಧಾತ್ಮರೂ ಸೃಜನಶೀಲರು. ಆದರೆ ಇವರಾರೂ ಪರಮ ಪ್ರಭುವಿನಿಂದ ಸ್ವತಂತ್ರರಲ್ಲ. ತಾನು ಹೊರತು ಬೇರೆ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಐಹಿಕವಾದಿಗಳು ತಪ್ಪಾಗಿ ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಮಾಯೆ ಅಥವಾ ಭ್ರಮೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಪ ಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಕಾರಣ ಐಹಿಕವಾದಿಗಳು ತಮ್ಮ ದೋಷಯುಕ್ತ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಸಂವೇದನೆಯ ಪರಿಧಿಯಾಚೆಗೆ ನೋಡಲಾರರು. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಅವರು, ಭೌತದ್ರವ್ಯ ಪದಾರ್ಥಗಳು ಮಹಾ ಮೇಧಾವಿಯ ನೆರವಿಲ್ಲದೆ ತಮಗೆ ತಾವೇ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ವಾದವನ್ನು ಶ್ರೀಲ ವೇದವ್ಯಾಸರು ಹೀಗೆ ಖಂಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ‘ಪ್ರತಿಯೊಂದರ ಮೂಲವು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯವೇ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ ಯಾವುದೂ ಪರಮಸತ್ಯದ ಒಡಲಿನಿಂದ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿರಲಾರದು.‘ ದೇಹಕ್ಕೆ ಏನೇ ಆದರೂ, ತಕ್ಷಣವೇ ದೇಹಧಾರಿಗೆ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತೆಯೇ ಸೃಷ್ಟಿಯು ಪರಾತ್ಪರನ ಒಡಲಿದ್ದಂತೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಪರಾತ್ಪರನು ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವ ಸಕಲವನ್ನೂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಬಲ್ಲವನು.

ಭಗವದ್ಗೀತೆ, ಅಧ್ಯಾಯ-2, ಗೀತಾ ಸಾರಸಂಗ್ರಹ, ಶ್ಲೋಕ - 68

ತಸ್ಮಾದ್ ಯಸ್ಯ ಮಹಾಬಾಹೋ
ನಿಗೃಹೀತಾನಿ ಸರ್ವಶಃ ।
ಇಂದ್ರಿಯಾಣೀಂದ್ರಿಯಾರ್ಥೇಭ್ಯಃ
ತಸ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞಾ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾ ॥೬೮॥

ಮಹಾಬಾಹುವೆ, ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಯಾರು ತನ್ನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಮಸ್ತುಗಳಿಂದ ತಡೆದಿಡುತ್ತಾನೋ ಆತನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಸ್ಥಿರಬುದ್ಧಿಯವನು.

ಪ್ರಭುಪಾದರ ವಾಣಿ, ಮಾರ್ಚ್ 24

ರಾಧಾಕೃಷ್ಣ. ರಾಧೆಯ ಹೆಸರು ಮೊದಲು ಯಾಕೆ? ರಾಧಾರಾಣಿಗಿಂತ ಉತ್ತಮ ಭಕ್ತರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.ರಾಧೆಯ ಹೆಸರಿದ್ದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ತುಂಬಾ ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.ಅದೇ ರೀತಿ ನಾವು ಭಕ್ತರ ಮತ್ತು ಅವರ ನಡತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಭಗವಂತನ ಮುಂದೆ ಗುಣಗಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹೊಗಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಹವಾಯಿ
ಮಾಚ್೯ 24, 1969.